Directions For Dads

16 June 2024

James 1:19-27 

Today we are going to look at directions for dads. Wisdom that really applies to everyone.

My dear brothers and sisters, understand this: Everyone should be quick to listen, slow to speak, and slow to anger, 20 for human anger does not accomplish God’s righteousness. 21 Therefore, ridding yourselves of all moral filth and the evil that is so prevalent, humbly receive the implanted word, which is able to save your souls.

22 But be doers of the word and not hearers only, deceiving yourselves. 23 Because if anyone is a hearer of the word and not a doer, he is like someone looking at his own face in a mirror. 24 For he looks at himself, goes away, and immediately forgets what kind of person he was. 25 But the one who looks intently into the perfect law of freedom and perseveres in it, and is not a forgetful hearer but a doer who works—this person will be blessed in what he does.

26 If anyone thinks he is religious without controlling his tongue, his religion is useless and he deceives himself. 27 Pure and undefiled religion before God the Father is this: to look after orphans and widows in their distress and to keep oneself unstained from the world.

James covers a lot of topics, and we can’t cover everything in this passage in one sermon, but there are three principles that have special applications for dads, but still apply to all of us. 

Choose Righteousness over Anger

You probably know v. 19. You may have even heard it from your dad. Be quick to hear, slow to speak and slow to anger. The first Christians had ample opportunity to practice this. They were criticized, vilified, and sometimes crucified. They could have reacted with defensive words and even with defensive actions born out of anger. James refocused them on God’s righteousness. If God’s people react in anger, it will only lead to more moral filth and not in accomplishing what God says is right. 

Look at Proverbs 29:22. An angry person stirs up conflict, and a hot-tempered one increases rebellion.

This is so counter-intuitive today. Look at what has been happening on college campuses lately. Think about how much of that is being fueled by anger. Even though many of the protests have had the appearance of being peaceful, they were sparked by anger. It might have been what could be called righteous anger, but it is still anger. Whenever someone tried to get to class or confront them, anger flashed. I bet there are people in this room who, when they think about the protests, get angry. I don’t care which side of the aisle people sit, they are always angry at someone.

Men are known for anger, but it isn’t just men. What is the hallmark of a “Karen”? It’s anger.

Dads, you might say that you aren’t angry. Because men are usually bigger than women or kids, it doesn’t take as much strong reaction from us to be perceived as anger, so we need to be vigilant about how we are coming across. But let’s not overlook the middle part of v.19. Also be slow to speak.

Let’s go back to Proverbs 29. V. 20 reads, Do you see someone who speaks too soon? There is more hope for a fool than for him.

Men, we tend to be problem solvers, or at least we tend to try to be problem solvers. There is a time for that, and if we are quick to hear and slow to speak, we’ll be more likely to offer a “helpful” response when it is needed and wanted and not just when we think we have the solution.

In v. 20, we see that our anger doesn’t accomplish what God wants. Think about it. When has anything good in this world happened because of anger? In v. 21, James relates anger to moral filth and prevalent evil. Instead of giving into anger, he says that we should be humble and look to God for the proper response. He mentions a unique phrase, “the word implanted.” What is naturally in you, the filth, evil, and anger, can’t accomplish God’s righteousness. We must rely on what God has implanted within us through our faith in Jesus. The word isn’t just the Bible, though that is an important resource as we work to accomplish God’s righteousness. The word represents the essence of who God is. It’s the same idea we see in John 1 where John calls Jesus “the Word.”

Men, left to our own devices, we’ll build our own kingdoms, whether it is our careers, or our home castles, or our financial portfolios, or are reputations. Well, this is true for all of us. But none of these things come close to producing in us what God desires.

Church, we can’t be like the world and react out of anger, whether it be with our families, our neighbors, our government, or those who differ with us on politics, religion, abortion, gay rights, the middle east, or Donald Trump. You can express your opinion, but only after you have been quick to listen and only if you can express it without giving into anger. We have to humbly let God’s Word grow in our hearts where has been implanted.

But there are times when just listening isn’t enough.

Choose Action over Passivity

Even though we should be slow to speak, we should not be slow to action. James warns Christians that they can’t just take in spiritual teaching and do nothing with it. He gives a classic illustration. If you look at yourself in a mirror and you see that you have dirt on your face, what do you do? What should you do? Clean it. How silly would it be for a person to see the dirt on his or her face and say “no big deal”? Or worse, to say, “I need to clean that” and then forget about it?  The person who does that is deceiving himself or herself, walking around like everything is fine, but everyone else can see the dirt, or the spinach in the teeth, or the button unbuttoned.

You might think of a time you have seen someone dressed in a way that is just inappropriate. Maybe it is too revealing or designed for someone thirty years younger or forty pounds lighter. That person may think she or he is looking good, but the rest of us think it is horrible.

That’s how God sees us when we don’t respond to what we have learned in Scripture and apply it in our lives to become more like Jesus. Spiritual formation is a work of the Holy Spirit, but He won’t do it alone if we are not willing to act on what He reveals to us.

The key to taking action is focusing on God’s perfect law, the law that frees us from bondage to sin. You don’t make changes in your life to be a doer of the word so that you can earn your way into God’s good graces. You look to God’s perfect Son, Jesus, who paid the price for your sins, those symbolic smudges on your face. Jesus said, you don’t need to wear those. I can wipe them off.

Men, one of the worst things we can do for our families in be passive. The Authentic Manhood program mentions four things that men must do. 

  • Accept Responsibility

  • Lead Courageously

  • Invest Eternally

  • Reject Passivity. 

That means take action in your world to lead and invest, but it has to start in your own life. The dad who says “do what I say, not what I do” has no respect, no authority, no authenticity. The same thing is true for all believers. If we do not practice what we preach, if we do not show forth our Savior in our lives, this world will not believe. The righteousness of God will not be accomplished. And as James says, we will not know God’s blessings.

Finally, James gives us on example of how this can become real in our lives.

Care for the Helpless

The next paragraph starts with an admonition to control the tongue or continue to deceive yourself. Hunter will address more of this when we get to chapter 3, so we’ll skip it for now and move to the next sentence about pure and undefiled religion. Throughout the passage, James has appealed to purity as opposed to deception, moral filth, and prevalent evil. Now he provides an important instruction on what a pure life looks like with two examples. First, care for those who are helpless in this case, widows and orphans. During the first century, these were the most helpless. Women who were widows often had no source of support. The estate of their deceased husbands would go to the children or brothers of the husband, but many times, the husband had no estate. There was no social security, Medicare, or any other program. If the widow did not have children who could take care of her, she had to beg. In fact, widows were seen not as something to be treasured in the Roman world, but they were seen as a drain on society. One emperor even levied a tax on widows who did not remarry as a punishment.

Orphans often were subject to slave trade. Honestly, it’s not that different today. If they weren’t sold as a slave, they had to beg or steal to survive. There were no court appointed special advocates, no child protective services, no orphanages. No it was amazing that Christians became the advocates and protectors of widows and orphans.

Look at this quote about one Roman emperor about the reputation of Christians from The Rise of Christianity by Rodney Stark.

In the fourth century, the emperor Julian launched a campaign to institute pagan charities in an effort to match the Christians. Julian complained in a letter to the high priest of Galatia in 362 that the pagans needed to equal the virtues of Christians, for recent Christian growth was caused by their “moral character, even if pretended,” and by their “benevolence toward strangers and care for the graves of the dead.” In a letter to another priest, Julian wrote, “I think that when the poor happened to be neglected and overlooked by the priests, the impious Galileans observed this and devoted themselves to benevolence.” And he also wrote, “The impious Galileans support not only their poor, but ours as well, everyone can see that our people lack aid from us.”

Brothers and sisters, in many arenas of life right now, Christians don’t have a good reputation. Why? In large part because we have not followed the example of the early Christians. We have not followed the directions given to us by James and others in Scripture.

Let’s bring this back to the men since it is Fathers’ Day. Men, I know that you, like me, secretly think of yourself, or want to think of yourself as Superman. When you think about Superman, what is he praised for. It’s not for being the warrior. It is for being the protector of the weak. I have good news for you. This is exactly what James is telling us to do.

Superman was also known for being the “boy scout,” one who stayed morally pure and upright. Again, this is what James is telling us to do (all of us). Take care of those who are in need like widows and orphans and keep yourself unstained by the world.

Our work at Rescue the Children falls into this category, but only a few of our people are involved in it. We can be involved in adoption advocacy, foster parenting, assisting our widows. Yes, most of you have your own families to care for and many, many people in our church are involved in ministries, but today, as we focus on this passage from James, I have to ask, our you involved in caring for the helpless and vulnerable around it and not just the widows and orphans. We have the homeless, the ill, the poor, the depressed and lonely, the hopeless and fearful. Do we need about COVID-level problem to get us to care as James told us to? No, we do not. All we need to do is open our eyes and see people like Jesus saw them. Then we will be able to practice that pure and undefiled religion.  

Your Response:

  • Pay attention to how much you listen as opposed to talking. Listen with the ears of Jesus.

  • Stay in control of your anger. 

  • Work to discover application in every sermon, small group, Bible reading, and prayer. 

    • Father, how can I be more like You today.

    • Help me put Your Word into action today.

  • Seek those who are helpless and vulnerable among us. Pray for God’s discernment and vision. Pray for His love for those who need care.


4589 N. Marty Ave., Fresno, CA 93722   |   |    559.275.0681


ਜੇਮਸ ਤੋਂ ਡੈਡੀਜ਼ ਲਈ ਦਿਸ਼ਾਨਿਰਦੇਸ਼

16 ਜੂਨ 2024

ਯਾਕੂਬ 1:19-27

ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਪਿਤਾਵਾਂ ਲਈ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇਖਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ. ਸਿਆਣਪ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕਿਸੇ ‘ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਭਰਾਵੋ ਅਤੇ ਭੈਣੋ, ਇਹ ਸਮਝੋ: ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼, ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਧੀਮਾ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਧੀਮਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਗੁੱਸਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਨੈਤਿਕ ਗੰਦਗੀ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਉ ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੈ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਲਗਾਏ ਗਏ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।

ਪਰ ਬਚਨ ਉੱਤੇ ਅਮਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣੋ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੋ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿਓ। ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਦੇ ਸੰਪੂਰਣ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਭੁੱਲਣ ਵਾਲਾ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਪਰ ਇੱਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ – ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਉਹ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬਰਕਤ ਮਿਲੇਗੀ।

ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਧਰਮ ਬੇਕਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਅੱਗੇ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਨਿਰਮਲ ਧਰਮ ਇਹ ਹੈ: ਅਨਾਥਾਂ ਅਤੇ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲਣਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਨਿਰਲੇਪ ਰੱਖਣਾ।

ਜੇਮਜ਼ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਉਪਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਸ ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਤਿੰਨ ਸਿਧਾਂਤ ਹਨ ਜੋ ਪਿਤਾਵਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਹਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ‘ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਕ੍ਰੋਧ ਉੱਤੇ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰੋ

ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਇਦ v. 19 ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਆਪਣੇ ਡੈਡੀ ਤੋਂ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼, ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਧੀਮੇ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ ਹੋਵੋ। ਪਹਿਲੇ ਮਸੀਹੀਆਂ ਕੋਲ ਇਹ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਫ਼ੀ ਮੌਕਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਬਦਨਾਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਸਲੀਬ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਉਹ ਰੱਖਿਆਤਮਕ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਰੱਖਿਆਤਮਕ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਜੇਮਜ਼ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਉੱਤੇ ਮੁੜ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਹੋਰ ਨੈਤਿਕ ਗੰਦਗੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ ਨਾ ਕਿ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿਚ।

ਕਹਾਉਤਾਂ 29:22 ਦੇਖੋ। ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਝਗੜਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ. ਦੇਖੋ ਕਿ ਕਾਲਜ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ ਕਿ ਇਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਬਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭੜਕ ਗਏ ਸਨ। ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਧਰਮੀ ਗੁੱਸਾ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਗੁੱਸਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਲਾਸ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਗੁੱਸਾ ਭੜਕ ਉੱਠਿਆ। ਮੈਂ ਸੱਟਾ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਿਰੋਧਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਕਿਸ ਪਾਸੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਿਸੇ ‘ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਮਰਦ ਗੁੱਸੇ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਮਰਦ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹਨ। “ਕੈਰਨ” ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਗੁੱਸਾ ਹੈ।

ਪਿਤਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗੁੱਸੇ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਮਰਦ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝੇ ਜਾਣ ਲਈ ਇੰਨੀ ਸਖ਼ਤ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੁਚੇਤ ਰਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਆ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਪਰ ਆਓ v.19 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰੀਏ। ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੌਲੀ ਹੋਵੋ।

ਆਓ ਕਹਾਉਤਾਂ 29 ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਚੱਲੀਏ। V. 20 ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋ ਜੋ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਬੋਲਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਤੋਂ ਮੂਰਖ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਮੀਦ ਹੈ।

ਮਰਦ, ਅਸੀਂ ਸਮੱਸਿਆ ਹੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਅਸੀਂ ਸਮੱਸਿਆ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇਸਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਧੀਮੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ “ਮਦਦਗਾਰ” ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੋਵਾਂਗੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹੱਲ ਹੈ।

v. 20 ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡਾ ਗੁੱਸਾ ਉਹ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ. ਗੁੱਸੇ ਕਾਰਨ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਕਦੋਂ ਹੋਇਆ ਹੈ? v. 21 ਵਿੱਚ, ਜੇਮਜ਼ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਨੈਤਿਕ ਗੰਦਗੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਬੁਰਾਈ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਨਿਮਰ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਹੀ ਜਵਾਬ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਵਾਕਾਂਸ਼ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ, “ਸ਼ਬਦ ਇਮਪਲਾਂਟਡ।” ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਹੈ, ਗੰਦਗੀ, ਬੁਰਾਈ ਅਤੇ ਗੁੱਸਾ, ਉਹ ਰੱਬ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਨਿਹਚਾ ਦੁਆਰਾ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਪੱਕਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਈਬਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਰੋਤ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਇਸ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੌਣ ਹੈ। ਇਹ ਉਹੀ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਯੂਹੰਨਾ 1 ਵਿੱਚ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਜਿੱਥੇ ਜੌਨ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ “ਸ਼ਬਦ” ਕਿਹਾ ਹੈ।

ਆਦਮੀ, ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਉਪਕਰਨਾਂ ‘ਤੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਰਾਜ ਬਣਾਵਾਂਗੇ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸਾਡੇ ਕਰੀਅਰ ਹਨ, ਜਾਂ ਸਾਡੇ ਘਰੇਲੂ ਕਿਲੇ, ਜਾਂ ਸਾਡੇ ਵਿੱਤੀ ਪੋਰਟਫੋਲੀਓ, ਜਾਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਹਨ। ਖੈਰ, ਇਹ ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਸੱਚ ਹੈ। ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਚਰਚ, ਅਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਵਰਗੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ, ਸਾਡੇ ਗੁਆਂਢੀਆਂ, ਸਾਡੀ ਸਰਕਾਰ, ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਾਜਨੀਤੀ, ਧਰਮ, ਗਰਭਪਾਤ, ਸਮਲਿੰਗੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ, ਮੱਧ ਪੂਰਬ, ਜਾਂ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ. ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਰਾਏ ਜ਼ਾਹਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਸਿਰਫ ਉਦੋਂ ਹੀ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਨ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਏ ਹੋ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਤਾਂ ਹੀ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਸਾਨੂੰ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਣ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨਾ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਪੈਸਵਿਟੀ ਉੱਤੇ ਐਕਸ਼ਨ ਚੁਣੋ

ਭਾਵੇਂ ਸਾਨੂੰ ਬੋਲਣ ਵਿਚ ਧੀਮਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਕਾਰਵਾਈ ਵਿਚ ਧੀਮਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇਮਜ਼ ਮਸੀਹੀਆਂ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੇ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਉਹ ਇੱਕ ਕਲਾਸਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿਚ ਦੇਖਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਚਿਹਰੇ ‘ਤੇ ਮੈਲ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰੋ. ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ ‘ਤੇ ਗੰਦਗੀ ਦੇਖ ਕੇ “ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ” ਕਹਿਣਾ ਕਿੰਨੀ ਮੂਰਖਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇਗੀ? ਜਾਂ ਬਦਤਰ, ਇਹ ਕਹਿਣਾ, “ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ” ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਭੁੱਲ ਜਾਓ? ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਘੁੰਮਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਬਾਕੀ ਸਭ ਨੂੰ ਗੰਦਗੀ, ਜਾਂ ਦੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਲਕ, ਜਾਂ ਬਟਨ ਬਿਨਾਂ ਬਟਨ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਅਣਉਚਿਤ ਹੈ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਤੀਹ ਸਾਲ ਛੋਟੇ ਜਾਂ ਚਾਲੀ ਪੌਂਡ ਹਲਕੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਜਾਂ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਸੋਚ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਚੰਗੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਕੀ ਲੋਕ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਹੈ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਸਾਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਵਰਗੇ ਬਣਨ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਗਠਨ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਇਹ ਇਕੱਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ‘ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੰਪੂਰਣ ਕਾਨੂੰਨ ‘ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਾਨੂੰਨ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਕਰਤਾ ਬਣਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਕਿਰਪਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਕਮਾ ਸਕੋ। ਤੁਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੰਪੂਰਣ ਪੁੱਤਰ, ਯਿਸੂ ਵੱਲ ਦੇਖਦੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਅਦਾ ਕੀਤੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਿਹਰੇ ‘ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਧੱਬੇ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।

ਮਰਦ, ਸਭ ਤੋਂ ਭੈੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜੋ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਪੈਸਿਵ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ​​ਮੈਨਹੁੱਡ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਚਾਰ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

  • ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ
  • ਦਲੇਰੀ ਨਾਲ ਅਗਵਾਈ ਕਰੋ
  • ਸਦਾ ਲਈ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰੋ
  • ਪੈਸਵਿਟੀ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।

ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਅਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰੋ, ਪਰ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਿਤਾ ਜੋ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਜੋ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਉਹ ਕਰੋ, ਜੋ ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ” ਦਾ ਕੋਈ ਸਤਿਕਾਰ, ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ, ਕੋਈ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹੀ ਗੱਲ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਸੱਚ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਜੇਮਜ਼ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾਂਗੇ।

ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਜੇਮਜ਼ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਬੇਸਹਾਰਾ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰੋ

ਅਗਲਾ ਪੈਰਾ ਜੀਭ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਨਸੀਹਤ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਅਧਿਆਇ 3 ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਹੰਟਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਵੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਫਿਲਹਾਲ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਨਿਰਵਿਘਨ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਅਗਲੇ ਵਾਕ ‘ਤੇ ਚਲੇ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਪੂਰੇ ਹਵਾਲੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਜੇਮਜ਼ ਨੇ ਧੋਖੇ, ਨੈਤਿਕ ਗੰਦਗੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਹ ਦੋ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹਿਦਾਇਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਜੀਵਨ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰੋ ਜੋ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਬੇਸਹਾਰਾ ਹਨ, ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਨਾਥਾਂ ਦੀ। ਪਹਿਲੀ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਬੇਸਹਾਰਾ ਸਨ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਅਕਸਰ ਸਹਾਰੇ ਦਾ ਕੋਈ ਸਰੋਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮ੍ਰਿਤਕ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਪਤੀ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਜਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਪਤੀ ਕੋਲ ਕੋਈ ਜਾਇਦਾਦ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਕੋਈ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਮੈਡੀਕੇਅਰ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜੇ ਵਿਧਵਾ ਕੋਲ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ ਸਨ ਜੋ ਉਸਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਭੀਖ ਮੰਗਣੀ ਪੈਂਦੀ ਸੀ। ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਮਨ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਦੇ ਨਾਲੇ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਕ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੇ ਸਜ਼ਾ ਵਜੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਟੈਕਸ ਵੀ ਲਗਾਇਆ।

ਅਨਾਥ ਅਕਸਰ ਗੁਲਾਮ ਵਪਾਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਅੱਜ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਵੇਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਣ ਲਈ ਭੀਖ ਮੰਗਣੀ ਜਾਂ ਚੋਰੀ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਅਦਾਲਤ ਨਿਯੁਕਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਕੀਲ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਕੋਈ ਬਾਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਕੋਈ ਅਨਾਥ ਆਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਨਹੀਂ ਇਹ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿ ਈਸਾਈ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਨਾਥਾਂ ਦੇ ਵਕੀਲ ਅਤੇ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣ ਗਏ।

ਰੌਡਨੀ ਸਟਾਰਕ ਦੁਆਰਾ ਈਸਾਈਅਤ ਦੇ ਉਭਾਰ ਤੋਂ ਈਸਾਈਆਂ ਦੀ ਸਾਖ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਰੋਮਨ ਸਮਰਾਟ ਬਾਰੇ ਇਸ ਹਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਖੋ।

ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਵਿੱਚ, ਸਮਰਾਟ ਜੂਲੀਅਨ ਨੇ ਈਸਾਈਆਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਕ ਚੈਰਿਟੀਜ਼ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮੁਹਿੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਜੂਲੀਅਨ ਨੇ 362 ਵਿੱਚ ਗਲਾਟੀਆ ਦੇ ਮਹਾਂ ਪੁਜਾਰੀ ਨੂੰ ਲਿਖੀ ਇੱਕ ਚਿੱਠੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ ਕਿ ਮੂਰਤੀ-ਪੂਜਕਾਂ ਨੂੰ ਈਸਾਈਆਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਈਸਾਈ ਵਿਕਾਸ ਉਹਨਾਂ ਦੇ “ਨੈਤਿਕ ਚਰਿੱਤਰ, ਭਾਵੇਂ ਦਿਖਾਵਾ” ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ “ਅਜਨਬੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਉਦਾਰਤਾ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਦੁਆਰਾ” ਮੁਰਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਲਈ।” ਇਕ ਹੋਰ ਪਾਦਰੀ ਨੂੰ ਲਿਖੀ ਚਿੱਠੀ ਵਿਚ, ਜੂਲੀਅਨ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, “ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਪਾਦਰੀ ਦੁਆਰਾ ਅਣਗੌਲਿਆ ਅਤੇ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਗੈਲੀਲੀਅਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ.” ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਇਹ ਵੀ ਲਿਖਿਆ, “ਪਾਪੀ ਗੈਲੀਲੀਅਨ ਨਾ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਗਰੀਬਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬਲਕਿ ਸਾਡੇ ਵੀ, ਹਰ ਕੋਈ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ.”

ਭਰਾਵੋ ਅਤੇ ਭੈਣੋ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਜੀਵਨ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਸੀਹੀਆਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਨੇਕਨਾਮੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਿਉਂ? ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਮੁਢਲੇ ਮਸੀਹੀਆਂ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਜੇਮਜ਼ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਆਓ ਇਸ ਨੂੰ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਵਾਪਸ ਲਿਆਈਏ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਿਤਾ ਦਿਵਸ ਹੈ। ਮਰਦ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ, ਮੇਰੇ ਵਾਂਗ, ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਪਰਮੈਨ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸੁਪਰਮੈਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਿਸ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਯੋਧਾ ਹੋਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਅਕ ਹੋਣ ਲਈ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਹੈ। ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਜੇਮਜ਼ ਸਾਨੂੰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਸੁਪਰਮੈਨ ਨੂੰ “ਬੁਆਏ ਸਕਾਊਟ” ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਨੈਤਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਦੁਬਾਰਾ ਫਿਰ, ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਜੇਮਜ਼ ਸਾਨੂੰ (ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ) ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਨਾਥਾਂ ਵਾਂਗ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਬੇਦਾਗ਼ ਰੱਖੋ।

ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਡੇ ਕੁਝ ਹੀ ਲੋਕ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਗੋਦ ਲੈਣ ਦੀ ਵਕਾਲਤ, ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ, ਸਾਡੀਆਂ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਸਾਡੇ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮੰਤਰਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਪਰ ਅੱਜ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜੇਮਜ਼ ਦੇ ਇਸ ਹਵਾਲੇ ‘ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਤੁਸੀਂ ਬੇਸਹਾਰਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ। ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਨਾ ਸਿਰਫ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਨਾਥਾਂ ਲਈ. ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਬੇਘਰ, ਬੀਮਾਰ, ਗਰੀਬ, ਉਦਾਸ ਅਤੇ ਇਕੱਲੇ, ਨਿਰਾਸ਼ ਅਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਕੀ ਸਾਨੂੰ ਕੋਵਿਡ-ਪੱਧਰ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਜੇਮਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੋਵੇ? ਨਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਸਾਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਧਰਮ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਸਕਾਂਗੇ।ਤੁਹਾਡਾ ਜਵਾਬ:

  • ਇਸ ਗੱਲ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੇ ਉਲਟ ਕਿੰਨਾ ਸੁਣਦੇ ਹੋ। ਯਿਸੂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
  • ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ‘ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖੋ।
  • ਹਰ ਉਪਦੇਸ਼, ਛੋਟੇ ਸਮੂਹ, ਬਾਈਬਲ ਪੜ੍ਹਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਉਪਯੋਗ ਖੋਜਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰੋ।
  • ਹੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
  • ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੋ।
  • ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭੋ ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਬੇਸਹਾਰਾ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਮਝ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਸਦੇ ਪਿਆਰ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।


4589 N. Marty Ave., Fresno, CA 93722   |   |    559.275.0681


जेम्स की ओर से पिताओं के लिए दिशानिर्देश 

जेम्स की ओर से पिताओं के लिए दिशा-निर्देश

16 जून 2024

जेम्स 1:19-27

आज हम पिताओं के लिए दिशा-निर्देशों पर नज़र डालेंगे। ऐसी बुद्धिमत्ता जो वास्तव में सभी पर लागू होती है।

मेरे प्यारे भाइयो और बहनो, यह समझ लो: हर ​​एक को सुनने में तत्पर, बोलने में धीमा और क्रोध में धीमा होना चाहिए, क्योंकि मनुष्य का क्रोध परमेश्वर की धार्मिकता को पूरा नहीं करता। इसलिए, अपने आप को सारी नैतिक गंदगी और उस बुराई से दूर करके जो इतनी व्यापक है, नम्रता से उस वचन को ग्रहण करो जो तुम्हारे प्राणों का उद्धार कर सकता है।

परन्तु वचन के करनेवाले बनो, और केवल सुननेवाले ही नहीं, जो अपने आप को धोखा देते हैं। क्योंकि यदि कोई वचन का सुननेवाला हो, और करनेवाला न हो, तो वह ऐसे है जैसे कोई अपना मुंह दर्पण में देखता हो। क्योंकि वह अपने आप को देखकर चला जाता है, और तुरन्त भूल जाता है कि मैं कैसा था। परन्तु जो स्वतंत्रता की सिद्ध व्यवस्था पर ध्यान करता रहता है, और सुननेवाला नहीं परन्तु करनेवाला है, और काम करता है, वह अपने काम में धन्य होगा।

यदि कोई अपनी जीभ को वश में किए बिना अपने आप को धार्मिक समझता है, तो उसका धर्म व्यर्थ है, और वह अपने आप को धोखा देता है। परमेश्वर पिता के निकट शुद्ध और निर्मल भक्ति यह है, कि अनाथों और विधवाओं के क्लेश में उन की सुधि लें और अपने आप को संसार से निष्कलंक रखें।

याकूब ने बहुत सारे विषयों को कवर किया है, और हम इस अनुच्छेद में सभी बातों को एक ही उपदेश में कवर नहीं कर सकते, लेकिन तीन सिद्धांत हैं जो पिताओं के लिए विशेष रूप से लागू होते हैं, लेकिन फिर भी हम सभी पर लागू होते हैं।

क्रोध के बजाय धार्मिकता चुनें

आप शायद श्लोक 19 जानते होंगे। आपने इसे अपने पिता से भी सुना होगा। सुनने में तेज़, बोलने में धीमे और क्रोध में धीमे रहें। पहले ईसाइयों के पास इसका अभ्यास करने का भरपूर अवसर था। उनकी आलोचना की गई, उन्हें बदनाम किया गया और कभी-कभी उन्हें सूली पर चढ़ा दिया गया। वे रक्षात्मक शब्दों के साथ और यहाँ तक कि क्रोध से पैदा हुए रक्षात्मक कार्यों के साथ भी प्रतिक्रिया कर सकते थे। जेम्स ने उन्हें परमेश्वर की धार्मिकता पर फिर से ध्यान केंद्रित कराया। यदि परमेश्वर के लोग क्रोध में प्रतिक्रिया करते हैं, तो यह केवल नैतिक गंदगी को और बढ़ाएगा और परमेश्वर जो कहता है उसे पूरा नहीं करेगा।

नीतिवचन 29:22 पर गौर करें। गुस्सा करने वाला व्यक्ति संघर्ष को बढ़ावा देता है, और क्रोधी व्यक्ति विद्रोह को बढ़ाता है।

आजकल यह बहुत ही विरोधाभासी है। कॉलेज परिसरों में हाल ही में जो कुछ हो रहा है, उसे देखें। सोचें कि इसमें से कितना क्रोध से प्रेरित है। भले ही बहुत से विरोध प्रदर्शन शांतिपूर्ण प्रतीत हुए हों, लेकिन वे क्रोध से भड़के थे। इसे धार्मिक क्रोध कहा जा सकता है, लेकिन यह क्रोध ही है। जब भी कोई कक्षा में जाने या उनसे भिड़ने की कोशिश करता है, तो क्रोध भड़क उठता है। मुझे यकीन है कि इस कमरे में ऐसे लोग हैं, जो विरोध प्रदर्शनों के बारे में सोचते ही क्रोधित हो जाते हैं। मुझे परवाह नहीं है कि लोग गलियारे के किस तरफ बैठते हैं, वे हमेशा किसी न किसी पर क्रोधित होते हैं।

पुरुष क्रोध के लिए जाने जाते हैं, लेकिन यह केवल पुरुषों तक ही सीमित नहीं है। “करेन” की पहचान क्या है? यह क्रोध है।

पिताजी, आप कह सकते हैं कि आप क्रोधित नहीं हैं। चूँकि पुरुष आमतौर पर महिलाओं या बच्चों से बड़े होते हैं, इसलिए हमें क्रोध के रूप में देखे जाने के लिए उतनी तीव्र प्रतिक्रिया की आवश्यकता नहीं होती है, इसलिए हमें इस बात के प्रति सतर्क रहने की आवश्यकता है कि हम कैसे सामने आ रहे हैं। लेकिन आइए श्लोक 19 के मध्य भाग को नज़रअंदाज़ न करें। साथ ही बोलने में भी धीमे रहें।

आइए नीतिवचन 29 पर वापस जाएं। श्लोक 20 में लिखा है, क्या तुम किसी ऐसे व्यक्ति को देखते हो जो बहुत जल्दी बोलता है? मूर्ख के लिए उससे ज़्यादा आशा है।

पुरुषों, हम समस्या समाधानकर्ता होते हैं, या कम से कम हम समस्या समाधानकर्ता बनने की कोशिश करते हैं। इसके लिए एक समय होता है, और अगर हम सुनने में तेज़ और बोलने में धीमे हैं, तो हम ज़रूरत पड़ने पर और चाहने पर “सहायक” प्रतिक्रिया देने की अधिक संभावना रखते हैं, न कि सिर्फ़ तब जब हमें लगता है कि हमारे पास समाधान है। 20वें श्लोक में, हम देखते हैं कि हमारा क्रोध वह नहीं करता जो परमेश्वर चाहता है। इसके बारे में सोचें। क्रोध के कारण इस दुनिया में कब कुछ अच्छा हुआ है? श्लोक 21 में, याकूब क्रोध को नैतिक गंदगी और प्रचलित बुराई से जोड़ता है। क्रोध में आने के बजाय, वह कहता है कि हमें विनम्र होना चाहिए और उचित प्रतिक्रिया के लिए परमेश्वर की ओर देखना चाहिए। वह एक अनोखे वाक्यांश का उल्लेख करता है, “शब्द लगाया गया।” आपके अंदर जो स्वाभाविक रूप से है, गंदगी, बुराई और क्रोध, परमेश्वर की धार्मिकता को पूरा नहीं कर सकता। हमें उस पर भरोसा करना चाहिए जो परमेश्वर ने यीशु में हमारे विश्वास के माध्यम से हमारे अंदर लगाया है। शब्द सिर्फ़ बाइबल नहीं है, हालाँकि यह एक महत्वपूर्ण संसाधन है क्योंकि हम परमेश्वर की धार्मिकता को पूरा करने के लिए काम करते हैं। शब्द परमेश्वर के सार का प्रतिनिधित्व करता है। यह वही विचार है जिसे हम यूहन्ना 1 में देखते हैं जहाँ यूहन्ना यीशु को “वचन” कहता है।

पुरुषों, अगर हम अपने आप पर छोड़ दिए जाएँ, तो हम अपना राज्य खुद बनाएँगे, चाहे वह हमारा करियर हो, या हमारे घर के महल, या हमारे वित्तीय पोर्टफोलियो, या हमारी प्रतिष्ठा। खैर, यह हम सभी के लिए सच है। लेकिन इनमें से कोई भी चीज़ हमारे अंदर वह पैदा नहीं कर सकती जो परमेश्वर चाहता है।

चर्च, हम दुनिया की तरह नहीं हो सकते और गुस्से में आकर प्रतिक्रिया नहीं कर सकते, चाहे वह हमारे परिवारों, हमारे पड़ोसियों, हमारी सरकार, या राजनीति, धर्म, गर्भपात, समलैंगिक अधिकारों, मध्य पूर्व, या डोनाल्ड ट्रम्प पर हमसे अलग राय रखने वालों के साथ हो। आप अपनी राय व्यक्त कर सकते हैं, लेकिन केवल तभी जब आप सुनने के लिए तत्पर हों और केवल तभी जब आप इसे क्रोध में आए बिना व्यक्त कर सकें। हमें विनम्रतापूर्वक परमेश्वर के वचन को अपने दिलों में बढ़ने देना चाहिए जहाँ इसे प्रत्यारोपित किया गया है।

लेकिन ऐसे समय होते हैं जब केवल सुनना ही पर्याप्त नहीं होता है।

निष्क्रियता के बजाय कार्रवाई चुनें

भले ही हमें बोलने में धीमा होना चाहिए, लेकिन हमें कार्रवाई करने में धीमा नहीं होना चाहिए। जेम्स ईसाइयों को चेतावनी देते हैं कि वे आध्यात्मिक शिक्षा को सिर्फ़ ग्रहण करके उसके साथ कुछ नहीं कर सकते। वह एक बेहतरीन उदाहरण देते हैं। अगर आप खुद को आईने में देखते हैं और पाते हैं कि आपके चेहरे पर गंदगी है, तो आपको क्या करना चाहिए? आपको क्या करना चाहिए? इसे साफ करें। किसी व्यक्ति के लिए यह कितना मूर्खतापूर्ण होगा कि वह अपने चेहरे पर गंदगी देखकर कहे कि “कोई बड़ी बात नहीं”? या इससे भी बदतर, यह कहना कि, “मुझे इसे साफ करना है” और फिर इसके बारे में भूल जाना? जो व्यक्ति ऐसा करता है वह खुद को धोखा दे रहा है, ऐसे घूम रहा है जैसे सब कुछ ठीक है, लेकिन बाकी सभी लोग गंदगी, या दांतों में पालक, या खुला बटन देख सकते हैं।

आप ऐसे समय के बारे में सोच सकते हैं जब आपने किसी को ऐसे कपड़े पहने हुए देखा हो जो बिल्कुल अनुचित थे। हो सकता है कि यह बहुत ज़्यादा दिखावटी हो या तीस साल छोटे या चालीस पाउंड हल्के किसी व्यक्ति के लिए डिज़ाइन किया गया हो। वह व्यक्ति सोच सकता है कि वह अच्छा दिख रहा है, लेकिन हममें से बाकी लोग इसे भयानक मानते हैं। जब हम पवित्रशास्त्र में सीखी गई बातों पर प्रतिक्रिया नहीं करते और यीशु की तरह बनने के लिए इसे अपने जीवन में लागू नहीं करते, तो परमेश्वर हमें इसी तरह देखता है। आध्यात्मिक निर्माण पवित्र आत्मा का कार्य है, लेकिन अगर हम उसके द्वारा हमें बताई गई बातों पर अमल करने के लिए तैयार नहीं हैं, तो वह इसे अकेले नहीं करेगा।

कार्रवाई करने की कुंजी परमेश्वर के सिद्ध नियम पर ध्यान केंद्रित करना है, वह नियम जो हमें पाप के बंधन से मुक्त करता है। आप अपने जीवन में बदलाव करके वचन के कर्ता नहीं बनते, ताकि आप परमेश्वर की कृपा प्राप्त कर सकें। आप परमेश्वर के सिद्ध पुत्र, यीशु की ओर देखते हैं, जिसने आपके पापों की कीमत चुकाई, आपके चेहरे पर लगे प्रतीकात्मक दाग। यीशु ने कहा, तुम्हें उन्हें पहनने की ज़रूरत नहीं है। मैं उन्हें मिटा सकता हूँ।

पुरुषों, अपने परिवारों के लिए हम जो सबसे बुरी चीज़ कर सकते हैं, वह है निष्क्रिय रहना। प्रामाणिक पुरुषत्व कार्यक्रम में चार चीज़ों का उल्लेख किया गया है जो पुरुषों को अवश्य करनी चाहिए।

  • जिम्मेदारी स्वीकार करें
  • साहसपूर्वक नेतृत्व करें
  • हमेशा के लिए निवेश करें
  • निष्क्रियता को अस्वीकार करें।

इसका मतलब है कि अपनी दुनिया में नेतृत्व करने और निवेश करने के लिए कार्रवाई करें, लेकिन इसकी शुरुआत आपके अपने जीवन से होनी चाहिए। जो पिता कहता है कि “मैं जो कहता हूँ वही करो, जो मैं करता हूँ वो नहीं” उसके पास कोई सम्मान, कोई अधिकार, कोई प्रामाणिकता नहीं है। यही बात सभी विश्वासियों के लिए सच है। अगर हम जो उपदेश देते हैं उसका पालन नहीं करते हैं, अगर हम अपने जीवन में अपने उद्धारकर्ता को नहीं दिखाते हैं, तो यह दुनिया विश्वास नहीं करेगी। परमेश्वर की धार्मिकता पूरी नहीं होगी। और जैसा कि जेम्स कहते हैं, हम परमेश्वर के आशीर्वाद को नहीं जान पाएंगे।

अंत में, जेम्स हमें एक उदाहरण देता है कि यह हमारे जीवन में कैसे वास्तविक हो सकता है।

असहायों की देखभाल

अगला पैराग्राफ जीभ को नियंत्रित करने या खुद को धोखा देना जारी रखने की नसीहत से शुरू होता है। हंटर अध्याय 3 में आने पर इस बारे में और अधिक बात करेंगे, इसलिए हम इसे अभी छोड़ देंगे और शुद्ध और निष्कलंक धर्म के बारे में अगले वाक्य पर चले जाएँगे। पूरे मार्ग में, जेम्स ने धोखे, नैतिक गंदगी और प्रचलित बुराई के विपरीत पवित्रता की अपील की है। अब वह दो उदाहरणों के साथ एक महत्वपूर्ण निर्देश देता है कि शुद्ध जीवन कैसा दिखता है। सबसे पहले, इस मामले में असहाय लोगों की देखभाल करें, विधवाएँ और अनाथ। पहली सदी के दौरान, ये सबसे असहाय थे। विधवा महिलाओं के पास अक्सर सहारे का कोई स्रोत नहीं होता था। उनके मृत पति की संपत्ति पति के बच्चों या भाइयों को मिलती थी, लेकिन कई बार, पति के पास कोई संपत्ति नहीं होती थी। कोई सामाजिक सुरक्षा, मेडिकेयर या कोई अन्य कार्यक्रम नहीं था। अगर विधवा के पास बच्चे नहीं होते जो उसकी देखभाल कर सकें, तो उसे भीख माँगनी पड़ती थी। वास्तव में, रोमन दुनिया में विधवाओं को संजोने वाली चीज़ के रूप में नहीं देखा जाता था, बल्कि उन्हें समाज पर बोझ के रूप में देखा जाता था। एक सम्राट ने तो उन विधवाओं पर कर भी लगाया जो दोबारा शादी नहीं करती थीं। अनाथों को अक्सर गुलामों के व्यापार के अधीन किया जाता था। ईमानदारी से कहूँ तो आज भी यह उतना अलग नहीं है। अगर उन्हें गुलाम के रूप में नहीं बेचा जाता, तो उन्हें जीवित रहने के लिए भीख माँगनी पड़ती या चोरी करनी पड़ती। कोई अदालत द्वारा नियुक्त विशेष अधिवक्ता नहीं थे, कोई बाल सुरक्षा सेवाएँ नहीं थीं, कोई अनाथालय नहीं थे। नहीं, यह आश्चर्यजनक था कि ईसाई विधवाओं और अनाथों के अधिवक्ता और रक्षक बन गए।

रोडनी स्टार्क की पुस्तक द राइज़ ऑफ़ क्रिस्चियनिटी से ईसाइयों की प्रतिष्ठा के बारे में एक रोमन सम्राट के बारे में यह उद्धरण देखें।

चौथी शताब्दी में, सम्राट जूलियन ने ईसाइयों की बराबरी करने के प्रयास में मूर्तिपूजक दान की स्थापना के लिए एक अभियान चलाया। जूलियन ने 362 में गलाटिया के महायाजक को लिखे एक पत्र में शिकायत की कि मूर्तिपूजकों को ईसाइयों के गुणों के बराबर होना चाहिए, क्योंकि हाल ही में ईसाइयों का विकास उनके “नैतिक चरित्र, भले ही दिखावा हो,” और उनके “अजनबियों के प्रति परोपकार और मृतकों की कब्रों की देखभाल” के कारण हुआ था। एक अन्य पुजारी को लिखे पत्र में, जूलियन ने लिखा, “मुझे लगता है कि जब गरीबों की उपेक्षा की गई और पुजारियों द्वारा उनकी अनदेखी की गई, तो अधर्मी गैलीलियों ने इसे देखा और खुद को परोपकार के लिए समर्पित कर दिया।” और उन्होंने यह भी लिखा, “अधर्मी गैलीलियन न केवल अपने गरीबों का, बल्कि हमारे गरीबों का भी समर्थन करते हैं, हर कोई देख सकता है कि हमारे लोगों को हमारी सहायता की कमी है।”

भाइयों और बहनों, अभी जीवन के कई क्षेत्रों में, ईसाइयों की अच्छी प्रतिष्ठा नहीं है। क्यों? इसका एक बड़ा कारण यह है कि हमने आरंभिक ईसाइयों के उदाहरण का अनुसरण नहीं किया है। हमने जेम्स और अन्य लोगों द्वारा पवित्रशास्त्र में दिए गए निर्देशों का पालन नहीं किया है।

चूँकि आज फादर्स डे है, इसलिए हम इसे पुरुषों के पास वापस लाते हैं। पुरुषों, मैं जानता हूँ कि आप भी मेरी तरह गुप्त रूप से खुद को सुपरमैन समझते हैं या खुद को सुपरमैन समझना चाहते हैं। जब आप सुपरमैन के बारे में सोचते हैं, तो उसकी प्रशंसा किस बात के लिए की जाती है। यह योद्धा होने के लिए नहीं है। यह कमज़ोरों के रक्षक होने के लिए है। मेरे पास आपके लिए अच्छी खबर है। जेम्स हमें यही करने के लिए कह रहा है।

सुपरमैन को “बॉय स्काउट” के रूप में भी जाना जाता था, जो नैतिक रूप से शुद्ध और ईमानदार रहता था। फिर से, जेम्स हमें (हम सभी को) यही करने के लिए कह रहा है। विधवाओं और अनाथों जैसे ज़रूरतमंदों की देखभाल करें और खुद को दुनिया से अछूता रखें।

रेस्क्यू द चिल्ड्रन में हमारा काम इसी श्रेणी में आता है, लेकिन हमारे कुछ ही लोग इसमें शामिल हैं। हम गोद लेने की वकालत, पालक पालन-पोषण, अपनी विधवाओं की सहायता में शामिल हो सकते हैं। हाँ, आप में से अधिकांश के पास देखभाल करने के लिए अपने परिवार हैं और हमारे चर्च में बहुत से लोग मंत्रालयों में शामिल हैं, लेकिन आज, जैसा कि हम जेम्स के इस अंश पर ध्यान केंद्रित करते हैं, मुझे पूछना है, क्या आप सिर्फ़ विधवाओं और अनाथों की ही नहीं बल्कि आस-पास के असहाय और कमज़ोर लोगों की देखभाल करने में शामिल हैं। हमारे पास बेघर, बीमार, गरीब, उदास और अकेले, निराश और भयभीत लोग हैं। क्या हमें COVID-स्तर की समस्या की ज़रूरत है ताकि हम जेम्स के बताए अनुसार देखभाल कर सकें? नहीं, हमें इसकी ज़रूरत नहीं है। हमें बस अपनी आँखें खोलने और लोगों को वैसे ही देखने की ज़रूरत है जैसे यीशु ने उन्हें देखा था। तब हम उस शुद्ध और निष्कलंक धर्म का पालन करने में सक्षम होंगे।

आपका जवाब:

  • इस बात पर ध्यान दें कि आप बात करने के बजाय कितना सुनते हैं। यीशु के कानों से सुनें।
  • अपने गुस्से पर नियंत्रण रखें।
  • हर उपदेश, छोटे समूह, बाइबल पढ़ने और प्रार्थना में अनुप्रयोग खोजने का प्रयास करें।
  • हे पिता, मैं आज आपके जैसा कैसे बन सकता हूँ।
  • आज आपके वचन को अमल में लाने में मेरी मदद करें।
  • हमारे बीच जो असहाय और कमज़ोर हैं, उनकी तलाश करें। ईश्वर की समझ और दूरदर्शिता के लिए प्रार्थना करें। उन लोगों के लिए उनके प्यार के लिए प्रार्थना करें जिन्हें देखभाल की ज़रूरत है।